عفونت ادراری که برمی‌گردد
عفونت ادراری که بعد از درمان دوباره می‌آید خسته‌کننده است و ارزش بررسی دارد. این مقاله می‌گوید چه چیزی «مکرر» حساب می‌شود، چه کسانی را باید زودتر دید و چه کارهای ساده‌ای به پیشگیری کمک می‌کند.
عفونت ادراری با سوزش ادرار و مراجعه‌های مکرر به توالت شروع می‌شود و با یک دوره دارو معمولاً تمام می‌شود. ولی بعضی افراد چند هفته یا چند ماه بعد دوباره همان حال را پیدا می‌کنند. اگر شما هم یکی از آن‌هایید، بدانید که شما تنها نیستید و راه‌هایی برای بررسی وجود دارد.
عفونت ادراری چه نشانه‌هایی دارد؟
NHS این‌ها را می‌نویسد: درد یا سوزش هنگام ادرار، نیاز مکرر یا فوری به ادرار (حتی شب)، ادرار کدر یا خونی، درد زیر شکم، درد کمر زیر دنده‌ها، تب یا لرز، خستگی. در سالمندان و کسانی که سوند دارند ممکن است گیجی، بدتر شدن بی‌اختیاری یا لرز تازه بیاید. ادرار تیره یا بدبو به‌تنهایی ممکن است فقط نشانهٔ کم‌آبی باشد.
«مکرر» یعنی چه؟
NHS عفونتی را که بعد از درمان برگردد، یا دو عفونت در شش ماه (یا سه عفونت در دوازده ماه)، «مکرر» می‌گوید. اگر چنین است، حتماً به پزشک بگویید و خودتان هر بار دارو نخورید.
چرا برمی‌گردد؟
دلیل‌ها متفاوت‌اند و فقط با بررسی معلوم می‌شود. NHS فهرست علت‌ها را نمی‌دهد، ولی چند نکته می‌گوید: ممکن است پزشک آزمایش یا ارجاع به متخصص را پیشنهاد کند، و آزمایش ادرار همیشه عفونت را نشان نمی‌دهد. اگر بعد از درمان نشانه‌ها می‌ماند، درخواست ارجاع به متخصص را بدهید.
یادتان باشد که آنتی‌بیوتیک فقط برای عفونت باکتریایی است. CDC عفونت ادراری را از مواردی می‌داند که آنتی‌بیوتیک به آن‌ها کمک می‌کند، ولی دادن آنتی‌بیوتیک بی‌مورد به مقاومت میکروبی کمک می‌کند. به همین دلیل بهتر است هر بار پزشک تصمیم بگیرد، نه خودتان.
چه کسانی را زودتر ببینند؟
در NHS آمده در این موارد باید همان روز یا سریع نوبت پزشک بگیرید یا با ۱۱۱ تماس بگیرید (در ایران یعنی نوبت فوری):
- سن ۶۵ سال یا بالاتر، یا کودک ۱۵ سال یا کمتر
- مرد بودن
- دیابت، ضعف ایمنی یا سوند ادراری
- بارداری
- خون در ادرار یا درد زیر شکم یا کمر
- تب خیلی بالا یا خیلی پایین، یا لرز
- نشانه‌هایی که سریع بدتر می‌شود یا ظرف ۴۸ ساعت بهتر نمی‌شود
- عفونت‌های مکرر
اگر گیج، خواب‌آلود یا دچار مشکل در صحبت کردن هستید، با ۱۱۵ تماس بگیرید. درد زیر دنده‌ها و تب با لرز ممکن است نشانهٔ عفونت کلیه باشد که اگر درمان نشود به سپسیس می‌رسد (NHS).
درمان چگونه است؟
بسته به وضع شما فرق دارد. در NHS گزینه‌هایی که پزشک ممکن است در نظر بگیرد این‌هاست: آنتی‌بیوتیک متفاوت، مصرف آنتی‌بیوتیک برای مدتی طولانی زیر نظر پزشک، استروژن واژینال برای زنان در سن یائسگی یا بعد از آن، و ارجاع به متخصص. این‌ها جایگزین نظر پزشک نیست و نباید بدون تجویز شروع شود.
چه کارهایی به پیشگیری کمک می‌کند؟
از فهرست NHS:
- بعد از توالت از جلو به عقب پاک کنید.
- ناحیهٔ تناسلی را تمیز و خشک نگه دارید.
- مایعات فراوان بنوشید، به‌ویژه آب.
- ادرار را نگه ندارید و مثانه را کامل خالی کنید.
- پوشک یا نوار بهداشتی کثیف را زود عوض کنید.
- پیش و پس از رابطهٔ جنسی ناحیه را با آب بشویید و بعد از آن ادرار کنید.
- لباس زیر نخی بپوشید و از صابون معطر روی ناحیهٔ تناسلی پرهیز کنید.
- قند و الکل زیاد نخورید.
NHS دربارهٔ مکمل‌هایی مثل کرنبری و دی‌مانوز می‌گوید شواهدی هست که ممکن است جلوی عود را بگیرند، ولی شواهدی نیست که عفونت شروع‌شده را درمان کنند. بعضی قند زیاد دارند و کسانی که وارفارین می‌خورند باید از کرنبری پرهیز کنند. پیش از مصرف، به‌ویژه در بارداری، با پزشک صحبت کنید.
جمع‌بندی
عفونت ادراری مکرر معمولاً قابل بررسی و کنترل است. بررسی را عقب نیندازید، آنتی‌بیوتیک را خودسرانه نخورید و نشانه‌های خطر (گیجی، لرز، درد کمر و تب) را جدی بگیرید. علت و درمان مناسب شما را پزشک بعد از معاینه و آزمایش تعیین می‌کند.